Dziękuję Wam wszystkim za życzenia świąteczne i noworoczne. Wszystkim moim zaprzyjaźnionym Blogowiczom i pozostałym czytającym moje wypocinki życzę wszystkiego dobrego w Nowym Roku, zrealizowania planów, zakończenia wszelkich kolejnych etapów budowy i przeprowadzenia się do swoich wymarzonych domków.

Długo się nie odzywałam, ponieważ:

Po pierwsze „primo” – intensywne przygotowania do świąt,

po drugie "primo" - dwa dni przed wigilią, pogrzeb kuzynki syna, który tragicznie zmarł

Po trzecie „primo” – w pracy po świętach taki zapieprz, że nie wiedziałam jak się nazywam

Po czwarte „primo” – na samego Sylwestra mężuś się rozchorował i wszystkie ciężkie prace domowe spadły na moje barki.

Jednak choroba Jego nie miała żadnego wpływu na pomysłowość Jego. We wtorek oświadczył mi, że mam zakaz malowania i suszenia włosów w sypialni (jak wstaje wcześnie rano to nie zawsze mam siły stać w łazience i wykonywać te czynności), w łazience też mi zabronił, bo pełno moich włosów się wala (jak zwykle szczery do bólu). Podsunął mi pod nos katalog z meblami i oświadczył, że wybrał dla mnie toaletkę, którą wstawimy w „pokoju Elvisa” i tam będę miała swoje „królestwo kosmetyki i fryzjerstwa”. Dzięki temu będzie bałagan tylko w jednym pomieszczeniu Był tak zdeterminowany, że już wczoraj ją zamówił, termin realizacji – do tygodnia.

Już tłumaczę dlaczego „pokój Elvisa”. Generalnie nazywaliśmy go „gościnnym”, następnie przechrzciliśmy go na „zielony”, a ostatecznie został „pokojem Elvisa”. Nazwa sama powstała w wyniku urządzenia tego pokoju.

Nigdy o tym na blogu nie pisałam. Stali czytelnicy mojego bloga wiedzą, że w wyniku pęknięcia ściany miedzy salonem a gościnnym zmuszeni byliśmy zamalować miejsce po szpachlowaniu, kolor „śliwka węgierka” zrobiliśmy dwa naprzeciwległe sobie pasy,

na jednym wisi kinkiet w kształcie gitary......

nasza jest w kolorze czarnym a te kropeczki to fioletowe ledowe światełka

na drugim zdjęcie Elvisa.

Długo kombinowałam z tym zdjęciem, bo nigdzie nie mogłam go dostać, na allegro były obrazy malowany za ok. 150 zl. Ostatecznie olśniło mnie, znalazłam zdjęcie na necie, zaniosłam na pendrive do fotografa, obrobił, wywołał i JEST oto nasz Elvis!!!

Mieliśmy pomysł urządzić ten pokój na styl lat 60-tych, czy nam się to udało??? Nie wiem. jedni mogą to określić mianem kiczu. Pod zdjęciem Elvisa będzie stała moja toaletka, do tego chce dokupić pufę, oczywiście w kolorze zielonym lub fioletowym.

na suficie nasz plafon u Elvisa

Pozdrawiam Was wszystkich

P.S. SYlwuś dziękuję za natchnienie

P.S.2 jak będę miała chwilkę czasu to dokonam wpisu o "dziurach"

Wszystkim zainteresownym co u nas bardzo dziękuję za maile i SMSY Sylwuś (ciężko było Jurkowi oddać Wam mnie na połowę popołudnia )

Kochana Rudowłosa Piękności zwanej tudzież Romanosie!!!!!

Bardzo się cieszę, że w chwili doła odezwałaś się do mnie, a jeszcze bardziej cieszę się, że ruszyłaś się na zakupy bożonarodzeniowe i wróciłaś do  decoupage  .

Chciałam Ci tylko powiedzieć, że na takim etapie budowy TFU wykańczania domku powinnaś latać jak skowronek o poranku z mopem i szmatkami, choinkę pomału ubierać i stół w Lapisku nakrywać, bo święta Bożego Narodzenia spędzamy razem w swoich domkach!!!!! Takie było nasze życzenie zeszłoroczne!!!!

Do wszystkich blogowiczów się zwracam!!!! Marzenia się spełniają i jest wielu tutaj, którzy są tego realnym dowodem na to!!!!

Podziwiam Was za cierpliwość do fachowców, z którymi się borykacie, kiedy czytam co Was spotyka to mi się włos jeży (np. Galatea i nasza-lilia wrrrrrrrrrrr). U nas to jakoś tak „lekko” przeszło, ale jak Marzenka „nasza-lilia” ostatnio trafnie zauważyła przy ostatnim moim wpisie „koniec budowy wcale nie oznacza końca... :)” tak jest u mnie, bujałam się trochę z reklamacjami, ale mam nadzieję, że to już koniec

My z mężem wybieramy się na zakupy przedświąteczne, a co!!!!!!!! trzeba wytracić resztkę kasy jaka w portfelu została. PIERWSZE święta w nowym domu muszą odbyć się tak, żeby je zapamiętać na kolejnie 1000 lat.

Mam już dwa komplety światełek na ozdobę domku z zewnątrz i podświetlaną gwiazdę, którą wczoraj mężuś zamontował na oknie.

Na sam koniec wrócę jeszcze do Romanośki....

Kochana pamiętasz tę fotkę????? wiesz kiedy dokładnie ją umieściłaś na blogu?????

Nie pamiętasz???? To ja Ci przypomnę DOKŁADNIE 07 grudnia 2010 roku !!!!!!!!

Masz porównanie???????

No!!!!! to pakuj się w większą ilość kartonów i planuj przeprowadzkę, nawet jak meble do kuchni mają opóźnienie to PIKUŚ!!! Od czego są turystyczne butle gazowe i miski do mycia (jak to ostatnio super ujęła Aga z galateii). No to bananik na buźkę, głowa do góry i....POWODZENIA

 Odpowiadam na pytanie Edysi.

Jak się mieszka????

Edzia, chyba dopiero odczuję jak się mieszka. Parę dni po przeprowadzce mój mąż wyjechał, a ja zostałam sama. Przyjeżdżał na weekendy, ale to nie to samo.

Przez dwa miesiące Jego nieobecności przeszłam trzy reklamacje i o nich chcę Wam opowiedzieć.

Pierwszą reklamację przeszłam bez bólu, mam na myśli armaturę Kraków, o której Wam już pisałam. Druga reklamacja, spalony dzwonek, trzecia reklamacja spalona pompa do pieca.

Dzwonek, nowy egrzemplarz jest do odbioru po tygodniu od dnia oddania do reklamacji.

O tej trzeciej chcę Wam opowiedzieć.

W połowie września zaczynaliśmy pomieszkiwać w naszym Cetyńcu. W pierwszy wieczór Jurek zapalił w piecu. Efekt był taki, że zagotował wodę….najważniejsza pompa nie działała. W sobotę na naszą prośbę przyjechał skoro świt nasz hydraulik i stwierdził, że pompa jest spalona. Zarzekał się, że w dniu próby wszystko było OK. Nie było co narzekać, pompę oddaliśmy do serwisu.

BYŁO to ok. 15 września!!!! Po ok. 4 tygodniach zadzwonili z serwisu do męża, że pompa jest sprawna i będzie przesłana pod wskazany adres.Super, czekamy na przesyłkę.

Dwa tygodnie temu, dokładnie 19 listopada wstąpiliśmy do sklepu z zapytaniem, czy pompy przypadkiem nie dostarczyli do sklepu. Pan, która znał sprawę był nieobecny, miał urlop z okazji własnego ślubu. Pan, z którym mi od początku w tym sklepie dobrze się współpracowało, powiedział, że nic nie wie o reklamacji, ale się dowie, kazał mi dzwonić w poniedziałek.

W poniedziałek zadzwoniłam, powiedział, że pompa jest w serwisie, jutro tam jedzie ich kierowca i przywiezie, a pan miał do mnie zadzwonić i poinformować jak sprawa została załatwiona. Oczywiście we wtorek nie zadzwonił. W środę ja zadzwoniłam, pan był uprzejmy i szczerze rozbrajający, powiedział krótko „nie będę Pani okłamywać, kierowca zapomniał ją zabrać z serwisu”. Spoko, szczery do bólu, ale szanuję to, po krótkiej rozmowie ustaliliśmy, że jutro tzn. w czwartek kierowca znowu jedzie Do serwisu więc przywiezie a Ten miły Pan zadzwoni do mnie.

Chyba nie zdziwi Was to, że nie odezwał się do mnie do końca tygodnia????

Jakby nie było budowa uczy cierpliwości!!!!!

Poczekałam do poniedziałku, szczerze wkurzona dzwonię, odebrał miły Pan, przedstawiłam się i pytam „co ma mi Pan ciekawego do powiedzenia na temat pompy????” Pan zamilkł i oddał słuchawkę temu, który od początku prowadził sprawę reklamacji!!!! No i się zaczęła jazda!!!!

Nie wytrzymałam, zaczęłam go opierdzielać!!!! Początkowo coś tam się tłumaczył, ale ja nie przyjmowałam żadnych wyjaśnień, to powiedział mi, że był 10 dni na urlopie!!! Skwitowałam, że „sprawa ciągnie się od ponad dwóch miesięcy, a nie od 10 dni, że gdyby nie to, że mąż kupił zastępczą pompę to dawno tyłek przymarzłby mi do kanapy".

To wiecie co on mi powiedział?????

„Ja się przed Panią nie będę tłumaczył”!!!!!!!!!! CO???????????????? Na końcu języka miałam mu powiedzieć, że jest niczym „dupa od srania” i jego obowiązkiem jest mi wytłumaczyć całą sytuację. Nie powiedziałam tego, bo mi kultura osobista na to nie pozwoliła. Stwierdziłam jedynie, że ma mi tę pompę przywieźć pod sam DOM (i tutaj też chciałam mu powiedzieć „przyniesiesz mi ją w zębach”, no ale też nie powiedziałam). Po potoku słów zakończyłam rozmowę słowami: „UPRZEJMIĘ dziękuję”

Moi współpracownicy turlali się ze śmiechu, bo najpierw gościa zjebutałam, a na koniec mu dziękuję uprzejmie. Sama kultura.

Czekałam na odzew, niestety w kolejnych dniach się tego nie doczekałam. Szczerze mówiąc byłam załamana, co dalej robić???. Postanowiłam poczekać do piątku, a potem miałam dzwonić do samego szefa firmy oraz do UOKiK, bo nie widziałam już wyjścia z tej sytuacji.

Wczoraj poszłam do teściowej. Jakie było moje zdziwienie???? Paczka z pompą czeka na mnie. Uradowana zabrałam ją do domu, odłożyłam w kąt i tyle. Późnym wieczorem, czekając na powrót męża zaczęłam z nudów chodzić po domu i szukać szczęścia, trafiłam na paczkę. Doznałam szoku!!!! Adres nadawczy nie był z serwisu tylko ze sklepu!!!! Zaczęłam otwierać w pośpiechu i oto moim oczom ukazała się NOWIUTKA funkiel nie śmagana pompa!!!!!!! Nie ta, którą daliśmy do reklamacji, tylko całkiem NOWA!!!!! Data nadania paczki???? 28.11.2011 czyli w poniedziałek, po tym jak przeprowadziłam konkretną rozmowę z panem.

Hmmmmmmmmmmm

no więc, co się stało z naszą pompą???!!!

Na to pytanie już raczej nie uzyskam odpowiedzi.

Sylwia (Romanosie) i Dominika (domi-jacek) dobijają się o wpis dotyczący wizyty rodzinki i firanek. Jakoś nie mogłam się pozbierać po wizycie Mojej Familii, najzwyczajniej w świecie złapałam doła. Jednego dnia DOM pełen ludzi, zgiełk, śmiech, rozmowy, a w niedziele „nagle” zostałam sama…smutek i nie wstydzę się przyznać, łzy towarzyszyły mi całe późne niedzielne popołudnie. Dzisiaj jest środa, już się pozbierałam, najwyższa pora, bo ile można chodzić ze spuszczonym nosem, w pracy się pytają „dlaczego taka smutna jestem”.

Tęsknota za najbliższymi jest silniejsza, jak mi to cudownie określiła Sylwia (romanosie dziękuję za te słowa…trafiły do mnie idealnie) cyt. „tęsknota to jest takie uczucie, które jednocześnie jest pozytywne i negatywne: pozytywne ze względu na to, że trzeba się cieszyć, że człowiek ma za kim tęsknić; negatywne - bo sprawia ból i ciśnie łzy do oczu...

Dzisiaj jestem w stanie zdać Wam relację z ostatnich wspaniałych dni długiego weekendu.

W czwartek po powrocie z pracy zabrałam się za gotowanie żuru, wymyśliłam go sobie, ponieważ idealnie do niego pasuje regionalne danie zwane przez Moją Teściową „ziemniaczakiem” (inni nazywają to pierogiem). Ten pyszny ziemniaczak poznałam dopiero, jak zaczęłam spotykać się z moim mężem. Pewnego pięknego dnia zawieźliśmy go do Poznania….walka toczyła się o najmniejszy nawet kawałek, tak nam wszystkim smakował. Na moja prośbę Teściowa upiekła OWE CUDO i mogłam poczęstować rodzinkę nim oraz żurem (żuru ledwo starczyło do drugiego dnia hi hi hi hi tak bił rekordy popularności).

Rodzinka również mnie mile zaskoczyła, przywieźli tradycyjne, regionalne rogale Marcińskie, dzięki temu mieliśmy słodyczy na parę dni.

W czwartek Dziewczyny tj. Moja Mama i Jej Siostra „walczyły” z firankami. Nie wiem skąd One wzięły tyle siły, żeby po niemalże 11-to godzinnej podróży zajmować się jeszcze tym. No, a Ciocia Grazia skakała po drabinie jak kózka i wieszała firanki. Faktem jest, że efekt powalający, zrobiło się tak cudownie ciepło i domowo. Jak dla mnie są śliczne te firanki, a oprócz tych zawieszonych mam jeszcze komplet 9-ciu na zmianę, czy można chcieć więcej????

początek żuru

ziemniaczak

firanki....mam kilka zdjęć ale nie sądzę, żeby one oddały urok ich...zdjęcie to niestety tylko zdjęcie

salon za dnia

wieczorową porą

kuchnia

wieczorową porą

gościnny pokój

 wieczorową porą

sypialnia

 wieczorową porą

Dla mnie są cudowne, tak jak chciałam do parapetów.

Ciociu Grażynko jeszcze raz dziękuję Tobię za pracę jaką włożyłaś w te cudowne firanki...to jest istny majsterszyk!!!!!!